عشقی
گر از عشق ميشه قصه نوشت ميشه از عشق تو گفت...
ميشه از عشق تو مرد و ديگه از دست همه راحت شد..
آره از عشق تو ديونگي هم عالميه...
توی غربت چشات چیزیه که نمی خوام بدونم
چون برق چشاتو دوست دارم
ان نگاهاتو دوست دارم
لحظه لحظه هاتو دوست دارم
درد دلاتو دوست دارم
تموم قصه هاتو دوست دارم
عطر نفساتو دوست دارم
اواز صدا تو دوست دارم
این منم با تموم وجود
میگم به خدا دوست دارم
تمام عاشقی من فدای چشمت باد
نگاه آن شب تو باز کار دستم داد
چنان غریب از این کوچه ها گذر کردی
که شرح رفتن تو سالهاست مانده به یاد
هزار بار مرا کشتی مگر آن شب
نگاه من به نگاه تو چند بار افتاد؟؟؟
غصه نخور مسافر اينجا ما هم غريبيم
از ديدن نور ماه يه عمره بي نصيبيم
***
فرقي نداره بي تو بهارمون باپاييز
نمي بيني که شعرام همه شدن غم انگيز
***
غصه نخور مسافر اونجا هوا که بدنيست
اينجا ولي آسمون باريدن هم بلد نيست
***
غصه نخور مسافر فداي قلب تنگت
فداي برق ناز اون چشماي قشنگت
***
غصه نخور مسافر تلخه هواي دوري
من که خودم مي دونم که تو چقدر صبوري
***
غصه نخور مسافر بازم ميآي بزودي
مارو بگو چه کرديم از وقتي تونبودي
اگر دبير فيزيک بودم بهت ثابت مي کردم سوي نگاهت از مرکز قلبم ميگذره
مثل گذشته مرا دوست داشته باش
انگار مــی خواهی تا آخر دنیابا من باشی...
اشک عاشق دیدنی نیست
